Ik denk dat ik eerlijk kan zeggen dat ik toch enkele jaren flink in de knoop heb gezeten met mezelf. Niet dat ik mega ongelukkig was of zo maar ik had mezelf door omstandigheden zodanig op de achtergrond gezet dat ik stilletjes beetje bij beetje wegzakte in de achtergrond. En ik weet zeker dat dat voor vele mensen onder ons zo is.
Je kent het wel, je bent altijd in de weer voor iedereen om je heen. Je gezin, je familie, je vrienden, je werkcollega’s… je probeert voor iedereen te zorgen maar je neemt weinig of geen tijd voor jezelf. Je bent altijd bezig met situaties om je heen en pas als er een periode komt waarin je een stapje van jezelf af kan zetten en van een afstandje kan kijken naar jezelf en je situatie kan je dit zien.
Bij mezelf is dit gekomen vanaf de dag dat ik starte met het concept fitmarathon. Ergens zat het al een tijdje in mijn gedachten want als je richting je 50 ste verjaardag gaat ga je de dingen in je leven toch even overdenken. Er zijn een hoop momenten geweest waarop ik dacht: Je zit over de helft van je leven? Je hebt al een heel parcour afgelegd maar is dit nu het leven dat je wilt? Bij jij diegene die je wilt zijn? Doe jij wat je echt wil in dit leven! Is dit het? En het zijn confronterende gedachten die door je hoofd gaan waar je niet gelijk een duidelijk antwoord op hebt.
Door aan deze periode van vragen die de kop opstaken en de start van de fitmarathon werden heel veel dingen me duidelijk. Eerst en vooral wou ik die overtollige memo pauze kilo’s eraf werken. Het steeds dikker worden zat me dwars en dit wou ik niet. Eenmaal gestart besefte ik dat ik ook enkele aanpassingen moest doen om een iets actiever leven te gaan leiden en dan bedoel ik voor mezelf actiever zijn. Meer dagdagelijks beweging inbrengen maar ook actiever deelnemen aan het leven. Het werd me in die maanden die volgend steeds duidelijker….
Het is tijd om uit de schaduw te stappen en gewoon te zijn wie ik echt ben. Een vrouw, moeder, partner, vriendin, meter, schoonmoeder … iemand die eindelijke de weg naar haar eigen hart heeft terug gevonden en wie niet meer aan de kant wil blijven staan of bij de rugzakken in het pretpark wil zitten. En ja, ik ga nog vele malen mezelf moeten oppeppen om toch in de rollway mee te gaan, of mezelf moeten overtuigen om dat gekke filmpje te maken, maar ik voel elke dag dat ik die beslissingen steeds makkelijke kan nemen.
Jezelf op de eerste plek zetten klonk voor mij altijd egoïstisch en daar had ik echt moeite mee maar jezelf verzorgen door gezonde voeding, door extra beweging. Door de juiste mindset is niet egoïstisch… het is nodig om jezelf goed te voelen, om te voelen wat een actiever leven met je doet. Om te kunnen genieten van je kleine overwinningen…
Ik ben al een heel eind en mijn dromen bord wordt steeds voller … ik heb nog een hele weg te gaan… maar ik ben zo HAPPY TO BE ME.
Dankbaar ben ik…. Dat ik deze super mooie periode mag beleven. Dankbaar ben ik voor al de mooie kansen en opportuniteiten die zich voordoen… dankbaar ben ik voor de vele lieve vrienden die me de tijd geven die ik even nodig heb om dit te kunnen … dankbaar ben ik en HAPPY TO BE ME.
Anneke's Notebook 