Het was zuchten, puffen, blazen en kreunen… wat een hitte. We zijn juli misschien een beetje “Te” gestart. Gelukkig waren het maar enkele van die gekke warme dagen en kunnen we nu naar een beetje normalere temperaturen.
Ondanks de hitte doet de natuur gewoon waar hij goed in is… rustig aan tot volle bloei komen. De bloemen in mijn tuin staan bijna allemaal in bloei en staan er prachtig bij. De bijtjes, hommeltjes en vlindertjes laten zich dan ook vlijtig zien.
Zelf ben ik aan een innerlijke reis begonnen om net zoals de natuur ook rustig tot volle bloei te komen. Ieder mens zijn leven is een reis van vallen en opstaan en zo te groeien net zoals die mooie bloemen. Wind, regen, zon, hitte, droogte…. Alles komen we wel tegen in ons leven. Soms stormt het, soms is er groot verdriet, soms gaat alles van zelf en soms neemt de passie de overhand of vallen de dingen net stil, maar elke keer groeien we door de ervaringen ervan.
Je valt al wel eens, of meerdere keren en dan ga ik weer door. Maar als je merkt dat je steeds over hetzelfde valt is het tijd om uit te zoeken wat je steeds doet vallen. Niet evident om het antwoord daarop te vinden maar wel nodig om verder te groeien. En dat is nu net wat ik probeer uit te vinden. Dat kan volgens mij alleen door naar binnen te keren en alles even onder de loop te nemen. Aan meneertje Criticus vragen waarom hij zo kritisch is en wat hij wil beschermen of aan mevrouwtje verdriet vragen waarom er zoveel verdriet is en wat het heeft veroorzaakt. Dat kan alleen als ik aan juffrouw plezier vraag waar zij gebleven is en waarom ze zich zo vaak verstopt. Door zo al mijn deeltjes ‘ emoties’ te benoemen, te herkennen, vragen te stellen, mee in gesprek te gaan maar vooral door te luisteren en te aanvaarden ga ik te weten komen wat me doet struikelen en hoe ik ermee om moet gaan om die valkuilen in de weg te zien en te vermijden. Weg gaan die valkuilen niet gaan, maar als ik ze zie en ik kan er langs gaan, kan ik ervoor zorgen dat ik niet meer val en dat ik tot volle bloei kan komen. Door te zien wat er is en wat er kan.
Dus laat de natuur maar rustig zijn ding doen. Ik ben hetzelfde aan het doen. Door de wind, de regen, de zon, de hitte, en de droogte. Maar alleen zo kan ook ik groeien en volledig tot volle bloei komen. En dat is tenslotte de missie van iedereen in het leven. Maar wel wetende dat ieder bloem, iedere plant zijn groei patroon heeft en zijn eigen moment om tot bloei te komen.
Veel liefs,
Anneke 🌸💕🌸
Anneke's Notebook 