De druiven vielen me echt om de oren als ik buiten kwam. De pergola aan het huis hangt vol met trosjes druiven, maar door het droge weer begonnen de druiven sneller te lossen en dus te vallen. Dus zijn we maar aan de slag gegaan en hebben we de knipschaar en de ladder gehaald en hebben we 5 grote emmers vol druiventrosjes. De druifjes zijn klein maar super lekker.

Dus gaan we druk in de weer om druivensap te maken. Eerst halen we alle druifjes van de trosjes, dan doen we ze in een kookpot en zetten ze op een vuurtje voor een paar uurtjes, we doen er wat suiker bij om de zoet/zuur balans goed te hebben en laten alles gewoon staan sudderen. Hoe minder we roeren en rommelen in de pot hoe minder pulp we nadien moeten uitzeven.

Als dan alle druifjes verkleurd zijn en we merendeel sap hebben gieten we alles over in een vergiet. Dat laten we nadien nog uitlekken. Het sap gaat door een fijne zeef, soms enkele keren tot het geen resten meer achterlaat in de zeef en dan kan het op flessen. Het is een flinke klus maar zo leuk als het sap af is en er lekker geproefd kan worden. Bij houden kan je de flessen maar kort 1 à 2 weken, langer gaat niet lukken denk ik.
Dus whatsappen we buren, vrienden en collega’s voor zij die een fles druivensap willen. Dit jaar was de oogst 21 flessen. Dit jaar is het bij sap gebleven. Maar confituur maken van druiven is ook zeker een aanrader.

Verder werken we verder aan onszelf, aan de positieve mindset. Nu het hart meer van zich laat horen door middel van voorkamerfibrilatie is het soms moeilijk om rustig te blijven en voel ik de angst me letterlijk bij de keel grijpen. Dus werken we verder om deze angsten om te zetten in vertrouwen. We zetten dus tijdens het plukwerk wat leuke podcasts op om te beluisteren en wat chillout-music. Een goei vibe is alles hé. En aan het é-book wordt in stilte ook verder gewerkt.
Veel liefs, geniet nog van de zomerdagen.
Anneke 💕🍇💕
