Vrijdag op tijd gedaan met werken en aangezien ik niet veel plannen had gemaakt vond ik het de ideale moment om nog eens foto’s te gaan nemen in het domein Vordenstein. Ik had ‘s morgens nog snel het rugzakje met de camera meegenomen en kon een uitstapje in de natuur wel gebruiken na een emotionele zware week. Daar aangekomen heb je een pad over een bruggetjes voor al eer je aan de tuinen van de orangerie zelf komt. Er staat een constructie met twee swingbanken. Heerlijk om daar al even te vertoeven. Mijn appeltje op te eten en van de rust te genieten. Een paar ademteugen te nemen en de stress los te laten. Na een half uurtje ga ik verder het domein binnen. De tuinen zijn omringd door hoge muren van steen met binnen het domein verschillende delen die onderhouden worden door vrijwilligers.
Eerst ben ik wat gaan dwalen in de wilde tuinen, voorbij de groentetuintjes om zo richting de Oranjerie te gaan. En plots viel mijn oog op de verschillende serre die er waren. Die waren me de voorbije keren niet zo opgevallen, al zeker niet nog in gebruik. Maar nu stonden de deuren en sommige ramen open en kon ik een inkijkje gaan nemen. Mijn nieuwsgierigheid was aangewakkerd. In de serres mocht ik niet, maar er langs of tot aan de deur ging wel. En daar vond ik toch wel weer leuke dingen om foto’s van te nemen. De tomaten die aan de kant lagen, de vele terracotta potjes die nu niet gebruikt werden, de verschillende pompoenen die groeien. De speciale soorten tomaten die in elk hun vorm hadden. Ja, ik zag plots weer zoveel. Andere mensen liepen gewoon langs de serre en zagen niet wat ik wel zag.
Ik ging helemaal op in de tijd en de mooie sfeer rond in de serre van de Orangerie. Respecterend daar waar ik mocht komen en waar niet, heb ik getracht zoveel mogelijk foto’s te nemen die de sfeer rondom en in de serre voor mij het best weergeven. De vrijwilligers waren aan het werk. De kruidentuin werd verzorgd, de lavendel werd gesnoeid en er werden nieuwe stekjes in potjes gezet. Iedereen druk in de weer met zijn taakje. Achteraf dacht ik waarom heb ik van de dames geen foto’s genomen, maar achhh de dames vonden het misschien niet zo erg dat ze niet gestoord werden in hun werk en ik heb nog een reden om eens een keertje terug te gaan.
Ga jij soms ook zo helemaal op in datgene dat je doet?
Veel Liefs , Anneke
Anneke's Notebook 