Bloesems… ik vind ze zo speciaal. Ik weet niet hoe het komt, en ik denk ook niet dat iedereen er evenveel om geeft, maar ik ben zot op bloesems. Het doet altijd iets met mij. Het fijne, het tere, het vluchtige… je kan zoveel zien in die mooie bloesems.
Sinds ik bezig ben met het maken van creatieve seizoensjournals, is mijn interesse om opnieuw foto’s te maken weer aangewakkerd — wat ik op zich al héél leuk vind, omdat ik dat niet verwacht had. Ik heb zoveel bruikbare foto’s dat ik ze er gerust de komende twee jaar mee zou kunnen vullen. Maar omdat bloesems mij toch elk jaar opnieuw aantrekken, kan ik het niet laten om weer foto’s te maken. Ze voor mijn lens te halen en proberen om deze schoonheid vast te leggen. Voor mij maar ook voor ander, om het te delen. Delen hoe mooi die bloesem wel is.
Nu is het niet zo dat ik overal takken bloesems of bloesembloemen ga plukken of zo. Ik neem ergens een takje of 2 mee en ga daar mee aan de slag. De takjes blijven echt wel enkele dagen goed, dus kan ik er meerdere fotoshoots mee doen.
Zo ben ik vorige week gestart met enkele takjes bloesem die ik op de parking van mijn werk heb geplukt.
Thuis gekomen ben ik aan de slag gegaan met kleine dingen die voorhanden zijn. Want soms heb je echt niet veel nodig om er een leuke foto van te maken. Tijdens de eerste fotosessie was het een klein wit doekje stof dat ik ooit eens heb gekregen en een slakkenhuisje dat ik bijhield om bij de decoratie buiten op het terras te leggen, en een stukje touw.
Meer hoeft het soms niet te zijn. Ik heb in ieder geval wel weer een leuke collectie bloesemfoto’s, want ondertussen zijn er nog wel wat fotosessies gepasseerd en heb ik weer inspiratie om in een volgend bulletin van de creatieve seizoensjournals te schrijven. Een driedubbele win win situatie dus.
En laten we eerlijk zijn: niets is zo mooi als bloesems. Zo fijn, zo pure, zo teer, zo vluchtig…. ik hou er echt van.
Liefs Anneke đź’•
Anneke's Notebook 